در ماه های اخیر موضوع کیفرخواست پرونده سازمان تروريستي آرگنه کن (ERGENEKON) در صدر اخبار ترکیه جای دارد. ارگنه کن یک گروه زیر زمینی و مافیای ملي گرا  در ترکیه است که از سیاستمداران،روزنامه نگاران،ارتشیان بازنشسته،وکلا عناصر پان ترکیست،لائیک و کمالیست،چپگرا و حتي ظاهرا  اسلامگرا تشکیل شده بود. .در واقع لایه های ظاهری این جریان از عده ای از عناصر تندرو پان ترکيسم تشکیل می شد.این افراد عبارت بودند که ولی کوچک ، ژنرال بازنشسته ارتش ترکيه  و از اعضای ارشد کنگره هایی که به اسم  کنگره آذربایجاني ها   در گوشه و کنار جهان تشکیل شده است  ،مظفر تکین ،از ارتشی های بازنشسته،سدات پکر  از عناصر پان ترکیست و موسس سایت اوز تورکلر و ساير افرود . اين افرد  در موج اول و دوم دستگیری اعضاي سازمان ترک گراي افراطي  ارگنه کن در ترکيه  بازداشت شدند و تحت نظارت قرار گرفتند.

در موج های بعدی دستگیری ها کسانی چون دغو پرینجک دبیرکل حزب کارگر ترکیه و بسیاری دیگر از افراد این حزب و کانل اولوسال و نشریه آیدینک به اتهام شرکت در گروه ارگنه کن دستگیر شدند.با دستگیری این عده اطلاعات فراوان و در عین حال سرگیجه آوری در اختیار پلیس امنیت ترکیه قرار گرفت.با بیرون کشیده شدن اسناد و مدارک  فراوان به صورت مکتوب و سی.دی از منزل افراد مرتبط با این باند روشن شد که بسیاری از جرایم سیاسی و ترورها و بمب گذاری های انجام شده در این کشور از سوی همین باند تحقق یافته.از جمله ترور یک روزنامه نگار به نام اوغور مومجو / قتل يک روزنامه نگار ارمني بنام هرانت دينک و حمله انفجاری به دفتر روزنامه جمهوریت . جالب آنکه سردبیر این روزنامه نیز به اتهام شرکت در این گروه بازداشت شده و متهم است که حمله به روزنامه جمهوریت را خود ترتیب داده است.اما جالبتر از همه  ارتباط سازماني باند ترک گراهاي افراطي ارگنه کن با سازمان تروريستي پ.ک.ک.  مي باشد.

در روزهای اخير  انتشار عکس دغو پرینجک ،دبیرکل حزب ملی گرای کارگر ترکيه  با  عبدالله اوجالان در یکی از کمپ های پ.ک.ک در حالی که با پارتیزان های پ.ک.ک به صورت صمیمانه ای در حال خوش و بش و گفتگو هستند /  ارتباط  سازمان تررويستي ترک گراهاي افراطي ارگنه کن با  کردهاي افراط گراي پ.ک.ک.  را  آشکار ساخته است.   همچنین انتشار نامه ای منسوب یکی از مسئولان بلند پایه پ.ک.ک به پرینجک که در آن از کمک های مالی و سیاسی او و دوستانش به حزب کارگران کردستان تشکر و قدردانی نموده است؛حیرت همگان را برانگیخته است.این در حالی است که حزب کارگر و شخص دغو پرینجک خود را حزبی ملی گرا،کمالیست و لائیک و وطن پرور معرفی می کنند و همواره در همه موضع گیری ها وانمود کرده اند که با گروه هایی چون پ.ک.ک مشکل دارند.

به نظر می رسد ترک گرايي افراطي  در حال شکست و از دست دادن نیرو است و بیشتر این شکست ها را نیز از دروغگویی و دورویی و خیانت رهبران و داعیه داران این جریان متحمل می شود.

نباید از خاطر دور داشت که پان ترکیسم و ترک گرايي افراطي  از ابتدا نیز جریانی دروغین و استعمار ساخته بود که از سوی یهودیان و نهادهای استعماری برای به تسلط بر  کشورهاي منطقه ایجاد و ترويج  شد. نخستین بار کسانی چون آرمینوس وامبری و لئون کوهن  از  یهودیان  خدمت کننده به دولت انگلستان  از اتحاد ترکان و برتری ترکان بر سایر قوميتها و نژادها  به ویژه اعراب سخن گفتند. تحرکات روشنفکران و سیاست مداران عثمانی هم که در دام سياستهاي حيله گرانه  انگليس و صهیونیسم جهانی افتاده بودند باعث شد تا آنها سیاست های تحقیرآمیزی نسبت به قوميتهاي  غیرترک به ویژه عربها در امپراتوری عثمانی روا دارند در همان حال نیز سیاست پان عربیسم از سوی انگلیسی ها و به وسیله لورنس عربستان در امپراتوری ترویج شد که این روند در نهایت منجر به تجزیه عثمانی و تسلط انگلستان و سپس یهودی ها بر فلسطين شد.  

از اين رو  هيچ جاي تعجب ندارد که احزابی مانند حزب ملي گراي کارگر ترکیه به رهبری پرینجک  که در ظاهر از وطن پرستي و ملي گرايي دم می زنند در پشت پرده با دشمنان ظاهری خود  همچون تروريستهاي پ.ک.ک.  حشر و نشر و مراودات گسترده دارند. در همين حال مراودات و مناسبات پ.ک.ک. و نيز ترک گراهاي افراطي  با سازمانهاي غربي و يهودي و صهيونيست نيز مساله اي است که طشت رسوايي آنها  بارها از پشت بام افتاده است. باید پرسید که این جریان و داعیه داران آن يعني ناسیونالیستهاي  ترک و پان ترکیستها  برخلاف ادعاهای خود چگونه راضی می شوند که سالانه صدها نفر از همان «ملت ترک » ِ که از آن دم مي زنند /  بر اثر بمب گذاری های عوامل پ.ک.ک کشته و مجروح شوند؟...و هر بار پس از اینگونه حوادث در تلویزونهای ها و نشریات شان دم از به خطر افتادن ترکها  بزنند !  اهميت اين مساله در آن است که جريان ترک گرايي افراطي که با  افشاي سازمان ارگنه کن ماهيت تروريستي آن آشکار شده است، دامهاي خود را  در جمهوري آذربايجان و ساير مناطق نيز پهن کرده اند و تحت پوشش ترک گرايي و همبستگي آذري به فعاليت مشغولند.

در جمهوري آذربايجان ارتباط  سازماني برخي افراد ترک گراي افراطي همچون ناظم ابراهيم اف رييس "کميته دولتي به اصطلاح امور آذربايجاني هاي ساکن خارج "  و  صابر رستمخانلو نماينده مجلس جمهوري آذربايجان و  شماري از عناصر گروهکي همچون چهرگاني و غلامرضا صبري تبريزي  و همپالگي هايشان با سازمان تروريستي ارگنه کن آشکار شده و حتي خود آنها نيز به اين ارتباط اعتراف کرده اند.

 اينها کسانی هستند که دم از بوزقورد و ترکیه می زنند و خواب توران بزرگ و ساير  قوميتها  و ملتها  را  دشمن معرفي مي کنند.

  اما  چگونه میتوان پذیرفت کسانی چون ولی کوچوک  و دوغو پرينچک که حتی به ملت خود در ترکيه  رحم نمیکنند و پ.ک.ک را در کشتار سربازان وظیفه ترکيه  و بمبگذاری ها یاری مکنند، به سايرين از جمله به مردم مسلمان جمهوري آذربايجان رحم کنند؟!  واقعيت اين است که اين ترک گرايان افراطي عاملان شبکه جهاني جنايتکاران صهيونيسم هستند که به مراکز صهيونيستي و سلطه گران غربي خدمت مي کنند و گرگهايي هستند که در پوستين ملي گرايي پنهان شده اند.

 ***

این مطلب   به صورتی متفاوت در وبلاگ  فرمان آریا درج شده بود که  با  اجازه نویسنده آن با  اندکی  تغییر  در آذربایجان نیوز درج می گردد.